السراب للشاعر احمد اسماعيل
السراب
ذكريات صبحت سراب
ابتدى طريق العذاب
فى الطريق اشواك بتجرح
والدموع تكبر و تطرح
الفراق بينا اتحسم
ع الخدود دمع اترسم
كل احلامى ف صبايا
كله ضاع ويا النهاية
واتفقا م البداية
ع الصراحة والوضوح
وانتى بتزيدى ف اسايا
تهجريى فين ما أروح
كل دقاتى تناديلك
روحى كانت بين ايديكى
كنت اتحمل دلالك
والهدوء اللى ف جمالك
الغرور غير فى حالك
لما اعاتبك تغضبى
كان مُنايا تقربى
تحتوينى من حنانك
تسقى قلبى من امانك
كنت اشكى لك جراحى
كنتى اشراقة صباحى
كان طيفك دايما معايا
كنت نايم ولا صاحى
كملى طريقك و سيرى
روحى حبى قلب غيرى
بس يوم ماترجعى لى
كونى قمرة تضئ فى ليلى
قلبى من غيرك عليل
بُعدى عنك مستحيل
انتى اغلى من حياتى
والدموع اكبر دليل
شعر احمد اسماعيل / شاعر العرب
تعليقات
إرسال تعليق